Mijn man had blaaskanker

"
Dankzij het hospice, heb ik nog een hele goede tijd gehad met mijn man”

Aan het woord is mevrouw Willemien Bergsen*. Haar man kwam in 2010 in het hospice terecht.

Blaaskanker en een hersentumor

Mijn man (84 jaar) was al enige tijd ziek. Hij had blaaskanker en was diabeet. Hij raakte verward en wilde zelfs niets meer eten. Dit betekende dat mijn man in comateuze toestand moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Daar kregen we te horen dat hij ook een niet operabele hersentumor had.

Laatste levensdagen in een hospice

Hoewel er geen genezingsmogelijkheden waren, was er gelukkig wel goede medicatie voorhanden. Thuis verzorgen was niet mogelijk en daarom ging ik op zoek en vond een christelijk hospice waar mijn man zijn laatste levensdagen kon doorbrengen.

Goed afscheid nemen in het hospice

Hier begon hij, na enkele dagen, weer te eten. Zijn pijn verdween grotendeels en ik kon, samen met de kinderen en kleinkinderen nog 6 weken genieten van de aanwezigheid van mijn echtgenoot. De verzorging werd zeer liefdevol opgepakt door vrijwilligers van het hospice. Een hospice is fijne plek, weet ik nu. Een plaats waar je in rust en liefde afscheid kunt nemen, in het vertrouwen dat er op een professionele manier voor je geliefde wordt gezorgd. Ik zou het niet anders hebben gewild en mijn man ook niet, dat weet ik zeker.

* Naam is om privacy redenen veranderd.

Volgende gedeelte: Er is Hoop »

Andere verhalen:

Mijn sterke zus ging dood
Drie jaar geleden in april ging het helemaal mis. Mijn zus die altijd zo actief was geweest, zat al een poos niet lekker in haar vel. Lees verhaal »
Ik wilde euthanasie laten plegen
Ik was helemaal klaar met het leven. Mijn man was al geruime tijd daarvoor overleden en de kinderen waren geëmigreerd. Lees verhaal »
Mijn man had blaaskanker
Mijn man (84 jaar) was al enige tijd ziek. Hij had blaaskanker en was diabeet. Hij raakte verward en wilde zelfs niets meer eten. Lees verhaal »